M. Ulaş İNBAŞI

M. Ulaş İNBAŞI

Şehir teröristleri

Kapıları çalan benim 

Kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
Göze görünmez ölüler

 

60 yıl önce böyle demişti Nazım, çocuklar öldürülmesin diye.

Hala öldürüyorlar çocukları.

10 gün önce babaannesinin kucağında buldu apansız bir kurşun Pınar’ı.

Adına maganda dediler.

3 hece, 7 harfle bitirdiler, minicik bedene saplanan kurşunu.

Geçip gitti sessizce sonsuzluğa aramızdan; biz duymadan, görmeden, hissetmeden.

Bir gün sonrasında normale döndü hayat, hem de hiçbir şey yaşanmamışçasına.

Daha ne olduğunu anlamadan bir kez daha gösterdi, kara cehalet yüzünü.

Bu kez Yağmur’u yakaladı, serseri bir kurşun. 

İki gün direndi inadına yaşamak için, ama olmadı.

Bir haftada 2 kara kurşun minicik bedenleri ailelerinden çaldı.

2 sütuna fotoğraf altı haber oldular gazetelerde, diğer sütunları siyasi nutuklar doldururken.

Birkaç gün sürecek Pınar’ın da Yağmur’un da isminin unutulması. 

Şehir teröristleri sokaklarda kol gezmeye devam edecek.

Yan baktı diye sokakta yanından geçen adamı vuracak belki.

Ya da kardeşini öldürecek adına namus davası diyerek. 

Pınar ve Yağmur.

Bu isimleri unutmayın.

Şehir teröristlerinin son kurbanları.

Pınar 9, Yağmur 8 yaşında.

Pınar ve Yağmur’u içindeki çocukluğu ölenler vurdu.

Çerez gibi silah satanlar vurdu…

İnsan hayatını hiçe sayan hukuki kararlar vurdu.

Bu insanları yaratan toplum vurdu. 

Pınar ve Yağmur’u biz vurduk.
 

Çocuklar öldürülmesin 

Şeker de yiyebilsinler.

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz