Vedat DİRİ

Vedat DİRİ

maniSAPARAmparça

Telafisi olmayan haftaların içindeyiz, cam kadeh misali kırılanın çöpe gideceği haftalar.
Bir elimizde fikstür bir gözümüz rakip takımların yerel gazetelerinde.
Ve hocanın da dediği gibi ’final’ maçlar oynuyoruz.
Geçen hafta Manisa’daydık işte herkesin bildiği gibi.
İzmir’in gölgesinde kalmış ama kendince değerleri olan bir şehir.
Ancak futboldaki durumları pekte umurlarında değil gibi. Öyle ya stada gelen çocuklar olmasa maratonda bir avuç Manisalı ile takımı ateşlemeye çalışacaklardır.
Takım olarak ta yanlış sularda yüzüyorlar öyle ya 32 gün önce getirdikleri Ümit Özat Manisa ya ‘’ümit’’ olmaktan çok uzak bir şahsiyetti.
Futbolculuğunda oynadığı takımın kontenjanından hoca olan ümit Özat Ankaragücü’nü düşüşünde BAŞROL oynadıktan sonra Manisa’ya da el atmıştı ki görevden aldılar.
Tablo şöyle ki son 6 maç 5 mağlubiyet. Tek galibiyeti Ankaragücü ne karşı…
İşte bu şekilde çıktılar karşımıza Manisa’da. Biz ise onlardan Antep tabiriyle söylüyorum “sehel beri” iyiydik.
Esame listesi elimize geldiğinde gülmekten aklım çıkacaktı. Cenk Tosun sol açık..
İvan ve Turgut ise kulübede. Büyük deha !!!
Binya, Dany stoper Bekir Ozan, Yasin göbekte Serdar sağ açık…
Neyse maç başladı başlamasına ama sahada iki takımda yürüyor kıvamında. 5 gün önce yapılmış kadayıf gibi şerbetini çekmiş ikisi de tatsız.
Biz daha iyi gibiyiz zira en azından kalelerine gitmeyi amaçlıyoruz.
İlk yarıda akılda kalan tek pozisyon Binya’nın golünü kale çizgisinden çıkaran Muhammet’in pozisyonu. Bazen oluyor böyle aksilikler işte
Birde SAPARA’nın olağanüstü maestroluğu.
İkinci yarının başlamasıyla golü çıkaran Muhammet Sapara’nın ortasına ŞAPLAĞI yapıştırıyor kafayla.
Önce direk son ağlar. Zaten golü atananın galip geleceği bir maç kokuyordu.
Derin bir oh çektik şöyle.
Sapara dizginleri ele almış oynatmaya çalışıyordu takımı ama takımın yarısı anlamıyordu dilinden. O Slovakça çalıyordu bizimkiler zeybek oynamak istiyordu.
Hele Cenk, adını mı değiştirsek ne yapsak mesela TANK desek nede olsa son iki harf tutuyor. Tank gibi mübarek topa kaçmaya mecali yok.
Sonra Manisa azıcık gitsem gol yapar mıyım acaba dedi, gelmeye başladı hele çizgiden çıkan iki pozisyon var ki akıllara zarar.
Önce Karçe sonra Turgut çıkardı, dönen topları ise sapara topladı.
Tam Manisa kıvama gelmişti ve biz gözlerimizi kapatıp izlemeye başlamıştık ki
Bu takımda ne işi var denen Turgut Doğan Şahin soyadına inat ‘’Mercedes’’lik bir hareketle 18’e girdi yürüyen Cenk’i gördü Cenk’te “aaa top önümde kalede kimse yok” deyip boş kaleye dokunu verdi.
Gençlik 27 tamı tamına 5 otobüsle gelmişti, Manisa’ya gollerin keyfini yaşadılar 19 Mayıs stadında. Ortalık düğün yeri.
Şimdi puanı 32 yaptık her şeyin sonu değil ama Lig’de kalmak adına büyük bir adım attık, işin garibi bizi sevindiren şey ise Manisaspor’un hem gazetecilerinin hem yönetiminin hem de futbolcularının umurunda olmamasıydı mağlubiyetin.
Hani düşsün istemem ancak biz düşeceksek onlar düşsün demekten başka çaremiz de yok.
Basın toplantısında gördük ki bu Ümit Özat’ın ömrü uzun değildi, cumartesi maç bitti pazartesi bileti kesildi.

Şimdi sırada İstanbul Büyükşehir Belediye maçı.
Eğer Manisa’da ki gibi garip bir kadro ve o şekilde bir oyunla çıkarsak karşılarına gözümüzün yaşını bırakın havlu bornoz kurutmaz alim allah.
Bir çiçekle bahar olmaz deyip İstanbul maçını da kazanmamız gerektiğini altını çizerek vurgulamak istemekteyim.
Sapara’ya özel bir yer açarak;
maniSAPARAmparça hale geldiyse bundaki katkısı için ayrıca teşekkür etmek istediğimi de belirtir arkası gelen olsun ayağına sağlık hemşerim demeyi de borç bilirim.

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz