Ömer Özgür

Ömer Özgür

Hayal ve hedef

İlkokulu yeni bitirmiş, yaz tatilini de inşaatlarda çalışarak geçirmiştim. Artık ortaokul öğrencisi olacaktım ve heyecanlıydım. Okula yazıldık ve istenilen giyim kuşam için mağazanın yolunu tuttuk. Ailem 3 sene giymem için iki beden büyük ceket almıştı bana. Bu cekete gözüm gibi bakacak ve ortaokul bitene kadar giyecektim.

 

Derken eylül ayının ortalarına geldik ve soluğu okulda aldım. Yeni bir ortam, yeni arkadaşlar ve her derse farklı bir öğretmen giriyordu artık. Benden büyük ceketimle en arka sıranın bir önündeki masaya oturdum ve bir haftayı tanışarak geçirdik. Yazının buraya kadar ki bölümü hikayeden ibaret. Asıl bölüm buradan itibaren başlıyor.

 

Sınıf öğretmenimiz ilk sıradan son sıraya kadar tek tek tanıştı. İsmimizi, babamızın ne iş yaptığını ve ne olmak istediğimizi sordu. Ne olmak istediğimizi sorunca herkes hayalindeki meslekleri sıraladı. Sıra bana gelmişti. Edebiyat öğretmeni olmak istiyordum. Yazmayı sevmemden kaynaklanan bir meslekti edebiyat benim için. İlkokuldan beri yazarım, yazmayı ve düşüncelerimi yazıya dökmeyi severim. Yazılarımla dertleşir, cümlelerle konuşurum. Gelelim ne olmak istediğimiz bölüme. Herkes hayalini, hedefini ve mesleğini söyledi bir bir.

 

Bazı arkadaşlarım daha 6. sınıfta terk etti hayallerini ve bizi. Bazıları 7, bazıları 8. sınıfta. Lisede yine farklı bir ortamdayım ve edebiyatçı olmak isteyen ben, ailemin yönlendirmesiyle meslek lisesi elektrik bölümüne kaydoldum. Hiç sevmedim okulu da bölümü de, edebiyattı benim sevdam, yazıydı kısaca. 3 yıl git gel yaptım, bilenler bilir; meslek derslerim hep kötüydü, kültür derslerimse tersi. Arkadaşlarımın yardımıyla elektrik bölümünden mezun oldum ama elektrik adına hiçbir şey öğrenmeden. Merak ediyorsunuz tabi, “ne oldu senin hayalin” diyenleri duyar gibiyim. Edebiyat hayalim bitmedi, fahri edebiyatçı olarak devam ettim. Yazıp, çiziyorum bıkmadan, usanmadan. Hayalim gerçekleşmedi diğer arkadaşlarım ki gibi. Farklı bölümleri bitirdi arkadaşlarım ve ben. Halkla ilişkiler, işletme ve iletişim gibi bölümler okudum. Okumanın yaşı yoktur derler, el hak, doğru demişler. Hayalim ve hedefim uğruna okumaya devam ediyorum…

 

 

Özetle, bırakın çocuklarınızı hayalleri için mücadele etsin, bunun için çalışsın çırpınsın. Hayale, hedefe varmak için uğraşsın. Unutmayın ki gönderdiğiniz bölümleri siz değil, çocuklarınız okuyacak. Okuyup benim gibi bir şey öğrenmeden ayrılmak mı iyi, yoksa bölümünden başarıyla ayrılmak ve iş hayatında okuduğu bölümü devam ettirmek mi?

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz